Dbam o siebie cz.4 Wysiłek fizyczny i odpoczynek.

Krok C: Wysiłek fizyczny, sport

Zazwyczaj budujemy zdrowe nawyki w obszarze sportu i związanej z nim rekreacji na trzech fundamentach:

  1. Rozumiesz i zdajesz sobie sprawę, że wysiłek fizyczny jest ważny dla Twojego zdrowia.
  2. Znalazłaś/eś odpowiednią formę sportu dla siebie.
  3. Nie masz problemu z utrzymaniem samodyscypliny.

W zależności od tego, ile masz lat, być może nie miałaś/eś nawet możliwości poznać wartości, jaką wnosi sport w życie człowieka. Zazwyczaj osoby powyżej 30 roku życia raczej same odkrywały tę wartość. Przyczyn należy szukać w samym modelu wychowywania i stylu życia społeczeństw zmieniających się na przestrzeni dziesięcioleci. Jeżeli wychowywałaś/eś się w rodzinie, w której sport był obecny jako dobry, przyjemny sposób na spędzanie wolnego czasu, to prawdopodobnie tak będziesz traktował/a ten obszar w dorosłym życiu.

W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na samodyscyplinę. Jeśli w dzieciństwie byłaś/eś traktowana/y zbyt ostro, lub zbyt pobłażliwie, będzie Ci brakowało zdrowego podejścia również w tym aspekcie.

Przyglądnijmy się Twojemu podejściu do sportu w paru krótkich pytaniach (Odpowiedz TAK lub NIE):

  1. Czy uważasz, że ćwiczenia fizyczne są w życiu ważne?
  2. Czy opiszesz siebie jako osobę aktywną fizycznie?
  3. Czy uprawiasz z przyjemnością jedną lub więcej dyscyplin sportowych?
  4. Czy jesteś w stanie zmusić się do wykonywania ćwiczeń nawet wtedy, kiedy nie masz na to ochoty?
  5. Czy odkryłaś/eś jakąś dyscyplinę sportową, która jest „Twoja”, z której czerpiesz wiele przyjemności?
  6. Czy powinnaś/powinieneś ćwiczyć więcej niż obecnie?
  7. Czy w ogóle masz problemy z samodyscypliną?

Następnie przejdź do pytań o dzieciństwo:

  1. Czy Twoi rodzice uważali, że sport jest ważny?
  2. Czy w dzieciństwie byłaś/eś aktywna/y fizycznie?
  3. Czy w dzieciństwie trenowałaś/eś jakąś dyscyplinę sportową?
  4. Czy Twoi rodzice nakłaniali Cię do uprawiania sportu, podczas gdy Ty nie wyrażałaś/eś na to ochoty?
  5. Czy jako dziecko lubiłaś/eś sport/ ćwiczenia fizyczne?
  6. Czy uważasz, że jako dziecko powinnaś była więcej ćwiczyć?
  7. Czy Twoi rodzice byli ogólnie zbytnio restrykcyjni lub zbytnio pobłażliwi kiedy byłaś/eś dzieckiem?

Być może pamiętasz z poprzedniego artykułu, że wiele z nawyków, które nabywamy w dzieciństwie odtwarzamy jako dorośli. Chcę jednak zaznaczyć, że teraz masz całkowity wpływ na to, w jaki sposób wygląda Twój dzień oraz Twoja aktywność sportowa. Być może już teraz możesz sobie pogratulować nawyków, które sobie wypracowałaś/eś w dorosłym życiu. Jeśli jednak dopiero zaczynasz przygodę z aktywnością fizyczną, to pamiętaj, że dużo zależy od samodyscypliny. O tym będziemy jeszcze mówić Tymczasem zapraszam Cię do ostatniego kroku w tym rozdziale, mianowicie do „Odpoczynku”;)

Krok D: Odpoczynek

Nadszedł czas na ostatni z czterech kroków mówiących o tym, jak zdrowo dbać o siebie. Przypomnijmy, że pierwszym krokiem było postawienie siebie i swoich potrzeb na pierwszym miejscu. Drugim krokiem było zdrowe odżywianie, trzecim sport i wysiłek fizyczny. Nadszedł czas na odpoczynek i relaks.

Może się zdarzyć, że w Twoim życiu jest albo zbyt mało odpoczynku, albo za dużo. Czasem może być tak, że trudno Ci znaleźć balans w tej kwestii i odbijasz się od jednego ekstremum do drugiego.

Dlaczego tak się dzieje? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, musimy kolejny raz wrócić do naszego dzieciństwa. Rodzic, który jest dostrojony emocjonalnie do swojego dziecka potrafi określić, kiedy ono jest głodne, a kiedy np. zmęczone i potrzebuje odpoczynku. Zauważ, że dziecko niekoniecznie musi samo wiedzieć, że jest zmęczone i w związku z tym niekoniecznie chce odpoczywać. To rodzic dba o to, aby dziecko spało i odpoczywało według ustalonego planu, a także kiedy zauważa, że w konkretnym momencie dziecko musi odpocząć (np. po dłuższym spacerze). Taki sposób opieki uczy małego człowieka, że należy dbać o swój odpoczynek, że dbanie o siebie w ten sposób może być czynnością wykonywaną rutynowo i stale. Momenty, w których rodzic zauważa, że dziecko potrzebuje odpoczynku są równie ważne co przysłowiowe „rutynowe drzemki”. Te chwile uczą dziecko odczytywać sygnały płynące z ciała mówiące o zmęczeniu i potrzebie odpoczynku. Proces obserwacji i dostrojenia się rodzica do potrzeb dziecka po którym następuje konkretne działanie jest następnie uwewnętrzniany przez dziecko jako własny. Jako dorosły będzie w ten sposób dostrojony do własnego ciała, jak został nauczony w dzieciństwie. Będzie rozpoznawał sygnały płynące z ciała takie jak: zmęczenie, rozstrojenie, wyciszenie, zamroczenie lub inne wskazujące na potrzebę odpoczynku. A kiedy poczuje taki stan w sobie, automatycznie pojawi się informacja w głowie mówiąca: „OK, potrzebujesz teraz odpoczynku”. I wówczas podąży za tą informacją, czy będzie mu się chciało, czy nie, tak jak doświadczył tego w dzieciństwie.

Dzieci bywają czasami leniwe. To dostrojony emocjonalnie rodzic decyduje o tym, czy małe dziecko ogląda za długo bajki i czy nastolatek spędza za dużo czasu w internecie. Oczywiście nie chodzi tu o perfekcjonizm rodzica, bardziej o jego uważność na potrzeby dziecka. Dziecko, którego potrzeby są nie zauważone nie nabywa umiejętności rozpoznawania i podążania za swoimi potrzebami w dorosłym życiu. Nie uczy się również tego, że czasem należy zrobić coś wbrew zachciankom, nawet jeśli nie ma się na coś ochoty.

Jeśli widzisz u siebie jako osoby dorosłej zaniedbania w tym miejscu (Twój odpoczynek i relaks), to nic straconego. Możesz nauczyć się siebie już bez pomocy rodzica;) Zadaj sobie najpierw pytania: Ile czasu poświęcam na odpoczynek? Czy jest go za mało, czy może za dużo? Czy widzisz, że trzeba coś zmienić w tym temacie? Zacznij od obserwowania siebie, słuchania swojego ciała i dostrajania się do sygnałów, które Ci ono wysyła. Możesz pomóc sobie stworzeniem wieczornej listy, na której zapiszesz ile razy dzisiaj wsłuchałam/em się w siebie, w swoje ciało i odczucia z niego płynące? Powodzenia!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *